بهینه‌سازی استفاده از پله‌های اضطراری پس از نصب

پروتکل‌های ضروری بازرسی و نگهداری پس از نصب

برنامه‌های زمانی بازرسی مطابق با AS3745-2010 و قانون WHS Act

اگر می‌خواهیم افراد را در امان نگه داریم، بازرسی پله‌های اضطراری واقعاً نمی‌تواند حذف شود. بر اساس استاندارد استرالیا AS3745-2010، کسب‌وکارها باید هر سه ماه یک‌بار بازرسی‌های کتبی را انجام دهند. قانون سلامت و ایمنی در محل کار (WHS Act) نیز از شرکت‌ها می‌خواهد که خطرات بالقوه را پیش از تبدیل شدن به مشکل، به‌طور فعال شناسایی کنند. عدم رعایت این قوانین می‌تواند منجر به جریمه‌های سنگینی شود - گاهی بیش از پانصد هزار دلار استرالیا برای هر تخلف، طبق آخرین گزارش SafeWork Australia. هنگام انجام این بازرسی‌ها، به نحوه باز و بسته شدن درهای ضد حریق، روشن شدن صحیح علائم خروج و همچنین استحکام کلی سازه توجه ویژه‌ای داشته باشید. برنامه‌های نگهداری منظم به شناسایی مشکلات کوچک قبل از تبدیل شدن به مشکلات بزرگ کمک می‌کنند، زمانی که همه باید به سرعت تخلیه شوند.

ارزیابی سایش بحرانی: پله‌ها، نرده‌های دستی و روشنایی اضطراری

اجزای پُرتردد را به‌صورت سیستماتیک با استفاده از چک‌لیست‌های استاندارد ارزیابی کنید:

• سطح پله‌ها: مقاومت لغزش را در برابر آستانه‌های AS/NZS 4586 بررسی کنید (حداقل رتبه‌بندی P4). نوارهای لبه‌ای فرسوده را بلافاصله تعویض کنید.
• نرده‌های دسته‌دار: ثبات را تحت نیروی 1.5 کیلونیوتن مطابق با BCA D2.17 تست کنید و نقاط اتصال را به دنبال خوردگی بازرسی کنید.
• روشنایی اضطراری: مدت زمان 90 دقیقه‌ای را مطابق با AS/NZS 2293.2 تأیید کنید و سطح روشنایی (لوکس) را در نقاط پایانی ثبت نمایید.

اجزای تخریب‌شده خطر سقوط را در هنگام تخلیه 67٪ افزایش می‌دهند (مجله ایمنی ساختمان، 2022). چرخه‌های تعویض پیشگیرانه تضمین‌کننده رعایت مداوم مقررات و ایمنی ساکنان است.

تضمین عملکرد بی‌وقفه خروج از پله‌های اضطراری

حذف موانع: انبارش، تجهیزات و کارهای موقت

وقتی اقلام نگهداری در مقابل مسیرهای خروج قرار می‌گیرند، مقررات سلامت و ایمنی کارگاه (WHS) نقض شده و در صورت نیاز به تخلیه سریع، می‌تواند واقعاً جان افراد را به خطر بیندازد. بازرسی‌های هفتگی باید این موارد مزاحم مانند پالت‌ها، ابزارهای جابجا شده یا حتی صندلی‌های دفتری که روی پله‌ها یا سکوها قرار گرفته‌اند را شناسایی کنند. تعیین مناطق ذخیره‌سازی مشخص در فاصله دور از مسیرهای فرار، تفاوت بزرگی ایجاد می‌کند — بر اساس گزارش‌های اخیر ایمنی در سال ۲۰۲۳، این تغییر ساده به تنهایی تعداد حوادث لیز خوردن و افتادن را تقریباً ۴۰٪ کاهش می‌دهد. آموزش کارکنان برای رفع فوری این موانع به حفظ انطباق کمک می‌کند. در محیط‌های کاری که به عنوان پرخطر شناخته می‌شوند، مدیران باید بازدیدهای روزانه داشته باشند و علائمی نصب کنند که به همه یادآوری کند این مسیرها باید همواره باز باقی بمانند. آمار نیز این موضوع را تأیید می‌کند: مراکزی که مسیرهای خروج خود را باز نگه می‌دارند، زمان تخلیه خود را در طول تمرین‌های شبیه‌سازی شده حدود ۲۲٪ کاهش می‌دهند.

ارتقای قابلیت دید و یافتن مسیر مطابق با BCA F5.2 و ISO 16069

بر اساس بخش F5.2 مقررات ساختمان استرالیا و همچنین استاندارد بین‌المللی ISO 16069، الزامات خاصی برای بهبود دید در ساختمان‌ها وجود دارد. ما شاهد استفاده از مواد فسفری در لبه پله‌ها و نصب آنها در طول نرده‌های دسته‌دار هستیم تا افراد بتوانند حتی در صورت قطع برق نیز مسیر خروج را پیدا کنند. مقررات ساختمان استرالیا (BCA) مشخص می‌کند که پله‌ها در شرایط عادی باید حداقل به اندازه ۱۰ لوکس نور داشته باشند، در حالی که استاندارد ISO 16069 بیشتر بر این موضوع تأکید دارد که علائم جهت‌دار در هر نقطه توقف در پله‌ها به صورت منظم ظاهر شوند. برای شرایط اضطراری، مالکان ساختمان موظف هستند سیستم‌های نورپردازی پشتیبان نصب کنند که بتوانند بدون برق اصلی به مدت ۹۰ دقیقه به طور مداوم کار کنند. تحقیقات اخیر در سال ۲۰۲۴ نشان می‌دهد که این بهبودها زمانی که دید کاهش می‌یابد، خطاهای رخ داده در هنگام تخلیه ساختمان را تقریباً ۳۰٪ کاهش می‌دهد. بازرسی‌های منظم هر سال انجام می‌شود تا اطمینان حاصل شود که تمام تجهیزات همچنان استانداردهای مورد نیاز روشنایی را رعایت می‌کنند و علائم به وضوح در مقابل زمینه خود دیده می‌شوند.

بهبودهای حیاتی ایمنی برای عملکرد قابل اعتماد پله‌های اضطراری

پوشش کف ضد لغزش مطابق با آستانه عملکرد AS/NZS 4586

حدود سی درصد از آسیب‌های رخ‌داده در هنگام تخلیه به دلیل لیز خوردن و افتادن افراد رخ می‌دهد؛ به همین دلیل وجود پله‌های ضد لغزش مناسب اهمیت بسیار زیادی دارد. بر اساس استانداردهای AS/NZS 4586، سطوح باید حداقل ضریب اصطکاک پویا (DCOF) معادل 0.42 در حالت خشک و 0.30 در حالت مرطوب داشته باشند. این اعداد تنها ارقام تصادفی نیستند؛ بلکه در صورت رعایت صحیح، موجب کاهش حدود هفتاد و دو درصدی حوادث لیز خوردن می‌شوند. برای حفظ ایمنی در طولانی‌مدت، آزمون‌های پاندولی دوره‌ای بررسی می‌کنند که آیا پله‌ها همچنان این شرایط را دارند یا خیر که این امر به‌ویژه در مسیرهای تخلیه شلوغ و ramphایی که نیروی گرانش خطر افتادن را بیشتر می‌کند، بسیار مهم است. در شرایط اضطراری که ریزش روغن یا سایر آلاینده‌ها رخ داده باشد، پله‌ها باید آزمون‌های طبقه‌بندی V4/V5 را نیز پشت سر بگذارند. نکته دیگری که باید به آن توجه کرد این است که تأسیساتی که سابقه سالانه آزمون‌های DCOF را ثبت نمی‌کنند، طبق بررسی‌های ایمنی محل کار، در معرض ریسک حقوقی سه برابری قرار دارند.

هماهنگی طراحی پله‌های اضطراری با چارچوب‌های نظارتی کلیدی

طراحی پله‌های اضطراری نیازمند ترکیب دقیق مقررات مختلف است تا اطمینان حاصل شود که همه چیز در هر نقطه‌ای که نصب می‌شود، با استانداردهای ایمنی سازگار باشد. هنگامی که مقررات مختلف با هم در تضاد قرار می‌گیرند، مثلاً زمانی که باید اندازه‌های حداقلی پله مطابق با AS3745-2010 را با الزامات مقاومت به لغزش در AS/NZS 4586 تطبیق دهید، داشتن یک استراتژی یکپارچه به حل این مسائل کمک می‌کند. همچنین شکاف‌هایی بین ضوابط پایه ساختمانی مانند BCA F5.2 و استانداردهای بین‌المللی خاص‌تر مانند ISO 16069 وجود دارد که نیاز به توجه دارند. برای ساختمان‌هایی که در نقاط مختلف جهان ساخته می‌شوند، طراحان اغلب با قوانین محلی متضاد نیز دست و پنجه نرم می‌کنند. تصور کنید چقدر دشوار است که همزمان هم از مقررات ملی ساختمان هند و هم از قوانین بسیار سخت‌گیرانه ایمنی حریق سنگاپور برای ساختمان‌های بلند دست پیدا کنید. رعایت دقیق این جزئیات در مراحل اولیه، بعداً هزینه‌ها را کاهش می‌دهد، چون کسی تمایل ندارد پس از شروع ساخت، کل پله‌ها را خراب کند. علاوه بر این، این امر فرآیند اخذ تأییدیه از مقامات نظارتی را تسریع می‌کند که همواره به دنبال مدارکی هستند که انطباق را نشان دهد. و نباید از رفتار انسان‌ها در شرایط اضطراری غافل شد. طراحی مناسب پله، این عنصر انسانی را در نظر می‌گیرد تا همه در هر شرایطی و تحت هر مقررات محلی، در امان بمانند.